Tarımda AKP Yıkımı!

Kalkınma Bakanlığı tarafından hazırlanan ve 2014 ile 2018 yıllarını kapsayan '10. Kalkınma Planı, 6 Temmuz'da Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdi. Ancak 9. Kalkınma Planı dönemine ilişkin açıklanan 'büyüme ve gelişme' verilerine Ziraat Mühendisleri Odası'ndan (ZMO) itiraz geldi. Tarımın milli gelirden aldığı payın eridiğine işaret eden ZMO Başkanı Tuncer, Türkiye'nin gıda egemenliğini çokuluslu şirketlere devrettiğini ve tarım alanında dışa bağımlılığın sürekli arttığını söyledi.

9 KALKINMA PLANINININ GERÇEKLERİ

2007 ile 2013 yılları arasını kapsayan 9. Kalkınma Planı verilerinde tarım sektörünün analizine de yer verildiğine işaret eden ZMO Genel Başkanı Dr. Turhan Tuncer, "büyüme ve gelişme" iddiasıyla sunulan birçok verinin gerçekçi biçimde değerlendirilmesi gerektiğini söyledi.

'HÜKÜMET KENDİ ÇIKARDIĞI YASAYI UYGULAMADI'

Konuyla ilgili bir açıklama yapan Tuncer, planda tarımsal destekleme ödemelerinin 2006 yılında 4,8 milyar TL iken 2013 yılı bütçesi itibarıyla 9 milyar TL`ye yükseltildiğinin belirtildiğine işaret ederek, "cari fiyatlarla yapılan bu değerlendirme, propagandadan başka bir anlam ifade etmemektedir. 2006 yılında çıkan 5488 sayılı Tarım Kanunu`na göre 'Tarımsal destekleme için Bütçeden ayrılacak kaynak, gayrisafi millî hasılanın yüzde birinden az olamaz' hükmü getirilmesine karşın, son 7 yılda tarımsal transferler GSYH'nın binde 6'sını dahi geçememiştir. Hükümet kendi çıkardığı yasayı uygulayamamıştır" diye konuştu.

TALANI ÖNLEYEN BİR TARIM POLİTİKASI GEREKLİ

Tarımda 'tozpembe bir tablo' yaratma çabalarından artık vazgeçilmesi ve gerçeklerin kamuoyuyla paylaşılması gerekliliğine vurgu yapan Tuncer, ZMO olarak hükümeti biran önce ülke çıkarlarını ön planda tutan ve doğal kaynakların talanını önleyen ulusal bir tarım politikasını yürürlüğe koymaya çağırdı.

İŞTE ZMO'NUN 9. KALKINMA PLANI ANALİZİ

Tuncer, 10. Kalkınma Planı'nda yer verilen, 9. Plan dönemine ilişkin saptamalara yönelik ZMO'nun değerlendirmelerini de şöyle sıraladı:

-Planda 2007-2012 döneminde tarım sektörünün yıllık ortalama yüzde 2,1 olarak büyüdüğü belirtilmektedir. Oysa bu dönemde GSYH yıllık ortalama büyüme oranı yüzde 3,3 olmuştur. Bu veri uygulanan politikaların sektörde istikrarsızlığa yol açtığını; bu nedenle tarımın büyüme hızının GSYH`deki büyüme hızının oldukça altında kaldığını ortaya koymaktadır.

-Planda gıda fiyatlarının olağanüstü artmasına ve dalgalanmasına yol açan faktörler arasında pazardaki spekülasyon ve özellikle Avrupa Birliği‘nin ihracat sübvansiyonları sayılmamaktadır. Oysa bu faktörler nüfus artışı, iklim değişikliği, girdi fiyatlarındaki artışlar, ürün stoklarındaki azalma ve tarım arazilerinde biyoyakıt için üretim yapılması kadar önemlidir.

TARIMDA KÜÇÜK İŞLETMELER TÜM ÜLKEYİ DOYURABİLİR

-Planda tarım işletmelerin küçük olmasının sorun olduğu belirtilmektedir. Bu nedenle IMF ve Dünya Bankası öncelikle köylüye verilen desteklerin kaldırılmasını dayatmışlardır. Küçük işletmelerin bilgi, teknoloji ve girdi desteğiyle çok daha düşük maliyetle, tüm ülkeyi doyuracak üretimi yapması teorik olarak olanaklıdır. Böyle bir üretim yapısının aynı zamanda daha dengeli bir ekonomik yapı, daha istikrarlı, iyi eğitilmiş, çağdaş kültürlü ve dolayısıyla daha demokratik bir toplumun oluşmasına yapacağı katkı da ortadadır.

ARAZİ KANUNU ŞİRKETLERİN HAKİMİYETİNİ SAĞLAYACAK

-Planda tarım işletmelerinde bütünlüğün sağlanacağı, arazi parçalanmasının önüne geçileceği ve iyi işleyen bir tarım arazisi piyasasının oluşturulacağı belirtilmektedir. Halen Meclisin gündeminde olan 'Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu Tasarısı' da bunun için hazırlanmıştır. Oysa bu kanunun esas amacı, küçük ölçekli işletmelerin tasfiyesi, tarım arazilerinin merkezileşmesi ve tarımda şirketlerin hâkimiyetinin sağlanmasıdır.

SULAMA YATIRIMLARI İHMAL EDİLDİ

-Plana göre, işletmeye açılan net sulama alanı 2006 yılı sonunda 2,53 milyon hektar iken, 2012 sonu itibarıyla 2,81 milyon hektara çıkmıştır. Yani bu plan döneminde işletmeye açılan net sulama alanı 280 bin hektardır. Bu rakam bir başarıyı değil, son yıllarda sulama yatırımlarının ciddi anlamda ihmal edildiğini göstermektedir. Sadece 7. Kalkınma Planı (1996-2000) döneminde, 4 yılda sulamaya açılan toplam alanın 354 bin hektar olması da bunun kanıtıdır.

NÜFUSUN KIRSALDAN KOPARTILMASI PLANI SÜRÜYOR

-Plana göre; 2007-2012 döneminde ülke nüfusu toplamda yüzde 7,1 artarken, kırsal nüfus yüzde 8,8 oranında azalarak yaklaşık 22,9 milyondan 20,9 milyon kişiye düşmüştür. Böylece kırsal nüfusun toplam içindeki payı yüzde 32,5`den yüzde 27,7`ye gerilemiştir. Bu veri AB`ye uyum çerçevesinde nüfusun kırsal alanlardan kopartılması planının sürdürüldüğünü ortaya koymaktadır.

-Aynı şekilde tarımın GSYH içindeki payı, Plan dönemi başında yüzde 8,3 seviyesindeyken 2012 yılı sonuna gelindiğinde yüzde 7,9`a gerilemiştir. Bu durum tarımın milli gelirden aldığı paydaki erimenin sürdüğünü göstermektedir.

-Dokuzuncu Plan Döneminde özellikle mısır, pirinç ve ayçiçeğinde üretim artışları olduğu belirtilmektedir. Aslında üretim artışı yalnız bu ürünlerde gerçekleşmiştir. Son 10 yıllık dönemde diğer ürünlerde üretim istikrarsızdır, kendini tekrarlama veya üretim düşüşleri söz konusudur.

TÜRKİYE GIDA EGEMENLİĞİNİ KÜRESEL ŞİRKETLERE DEVRETTİ

-Planda tarımsal ürünler dış ticaretine ilişkin veriler gerçeği yansıtmamaktadır. Dış Ticaret Müsteşarlığı rakamlarına göre; Dokuzuncu Plan Dönemindeki tüm yıllarda DTÖ tanımına göre tarımsal ithalat ihracattan fazla olmuş; 2011 yılında 17,6 milyar dolar ithalat ve 15,3 milyar dolar ihracatla Cumhuriyet tarihi rekoru kırılmış; tarımsal dış ticaret açığı 2,3 milyar dolara ulaşmıştır. TÜİK'e (Uluslararası standart sanayi sınıflamasına) göre aynı yıl tarımsal dış ticaret açığı 3,6 milyar dolar olmuştur. Dünyada dış ticaret verileri bu iki sisteme göre yayımlanmaktadır. Rakamları çarpıtmak sonucu değiştirmeyecektir. Türkiye gıda egemenliğini çokuluslu şirketlere devretmiştir. Tarım ürünleri dış ticaretinde net ithalatçıdır ve tarım alanında da dışa bağımlılık sürekli artmaktadır.

TARIMDA DESTEKLEME YOKSULLAR LEHİNE DÜZENLENMELİ

-Planda kırsal yoksulluğun önemini koruduğu belirtilmekte, kırsal alandaki geçimlik işletmelerin yoksulluk ve göç sorunlarını tetiklediği belirtilmektedir. Yoksulluğun nedeni geçimlik işletmeler değil; tarımda girdi, kredi, destekleme ve örgütlenme politikalarının yoksullar lehine düzenlenmemesidir.

Anahtar Kelimeler:
AkpZmoTarım
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.