Yeni Asya yazarı: 'Gündüz topuzcu akşam Nurcu olanlar var!
Yeni Asya Gazetesi yazarı, hukuk profesörü Ahmet Battal, Risale-i Nurlara getirilen bandrol yasağının, hukuk dünyasında eşine az rastlanır bir durum olduğunu söylüyor. Bugün toplumsal ve siyasal olarak yaşanan sıkıntıların ise dindarların ortaya çıkardığı siyasal İslamcılık fikrinden kaynaklandığını düşünüyor.
 
Battal, "Bediüzzaman, ‘Nurcu ve topuzcu’ diye iki hizmet tarzı ayrımı yapıyor. Bir adam hem Nurcu hem topuzcu olamaz. Gündüz topuzcu akşam Nurcu oluyorsa bilsin ki gerçek hizmeti akşam hizmetidir, sabahki değildir." diyor.
 
Prof. Dr. Ahmet Battal, Turgut Özal Üniversitesi Hukuk Fakültesi öğretim üyesi, aynı zamanda Yeni Asya gazetesi yazarı. Son zamanlarda hem hukukçu hem yazar kimliğiyle yaptığı eleştirilerle gündeme geliyor. Alanlarından biri de fikrî mülkiyet hukuku olan Battal ile Zaman Gazetesi'nden Tuğba Kaplan konuştu. Kaplan, Battal'a Risale-i Nurların neşri için getirilen bandrol yasağını, dindarların siyasetle olan ilişkisini, hukuk ve demokrasi için olmazsa olmaz AB sürecine dair değerlendirmelerini sordu.

İşte Zaman'da yayınlanan o çarpıcı röportaj: 
 
-Fikrî mülkiyet hukuku, alanlarınızdan biri. Risale-i Nurlara bandrol yasağını nasıl değerlendiriyorsunuz?
 
Bandrol normalde ticarî kaygılarla düşünülmüş bir mesele. Oysa dinî eserlerin tipik özelliği ticarî kaygıdan uzak yazılıyor ve yayınlanıyor olması. Bir dinî eseri ticarî kaygılarla yazan kişinin eserini kimse okumaz, okusa da zaten kimse dinî açıdan yararlanamaz. Dolayısıyla dinî içerik taşıyan eserlerde bandrol taşıma meselesini farklı bir biçimde düşünüp çözmek lazım. Risale-i Nur’a bandrol uygulamasının başka problemleri var.
 
-Ne gibi problemler?

Sahibi hayattaysa eserin hem maddî hem manevî hakkı sahibine aittir. Başkalarına dilediği gibi yayınlama hakkı verebilir. Vefatından sonra yetmiş yıl süreyle kural olarak kanuni mirasçılarına aittir. Vasiyetname ile mirasçı atanmış ise elbette bu mirasçılarına aittir. Risale-i Nur için Bediüzzaman Hazretleri kanuni mirasçıları olarak, vasiyetname mirasçılarını da bir kenara bırakarak başka bir şey söylüyor. Eserlerinde ısrarla, ‘Risale-i Nur’a sahip çıkmak yönüyle tüm talebelerimin malıdır.’ diyor. Çünkü asıl mesele sahip çıkmak yani yayınlamak ama bilhassa kelleyi koltuğa alarak yayınlamak, riske girerek yayınlamak, ticari bir gelir elde etmek değil. Öncelikli mesele oradaki doğruların, dinî bilgileri, siyasi bilgilerin doğru şekilde aktarılmasını sağlamak.
 
-Bugünkü kararın gerekçesi nedir?
 
Görünüşte sadeleştirme uygulamasının da bir sonucu olarak birçok insanın bakanlığa yaptığı başvuru üzerine Bakanlık, ‘Madem önüne gelen herkes eseri basıyor. Bunu engelleyelim, kim hak sahibiyse o bassın, hak sahipliğini ispat edene bandrol verelim, getirmeyene vermeyelim.’ demiş. Bunu derken bakanlık bu hak sahipliğinin nasıl ispat edileceği konusundaki ince ayrıntıyı gözden kaçırmış, öyle anlaşılıyor. Diğer eserler gibi mütalaa etmiş. Kararı böyle verip de bandrol başvurusunu reddettikten sonra iş ayrıntılı hale gelince bakanlık ‘eyvah’ diyor ancak iş işten geçmiş. Anladığım kadarıyla bakanlık da bu işin içinden nasıl çıkacağını bilemiyor. Aslında istemediği bir şey ortaya çıkmış oluyor. 21 yıl önce bu eserlerin yasaklı olmadığını alenen duyuran ve Risale-i Nur külliyatını yasaklı eserler listesinden çıkarıp satın alıp tüm kütüphanelere koyan yani serbestliğin gereğini yapan bakanlık şimdi, birdenbire eserin basımını engelleyen bir noktaya geldi.
 
-Niyeti bu değilse, şu an bu sorunu çözmeye çalışıyorlar mı?
 
Bakanlık ne yapacağını pek bilemiyor. Bir organizasyon kurmuyor, kuramıyor. Kurması da pek beklenmez belki. Sivil organizasyonların önüne bir mahkeme kararı getirmesini bekliyor. Mahkeme kararı da öyle kolay değil fakat çok kısa vadede hemen çözülecekmiş gibi görünmüyor maalesef.
 
-Risale-i Nur yayıncıları arasında anlaşmazlığa neden olan noktalar neler?



Ortak noktaları genel olarak Risale-i Nurların sadeleştirme uygulamasını benimsemiyor olmaları. Sadeleştirme elbette yapılabilir ama yapan kişi kendi adıyla yayınlamalı. Sadeleştirme yapanların, yapması gereken direkt sadeleştirme şeklinde değil de ‘Benim Risale-i Nur’dan anladığım budur.’ diyerek kendi anladıklarını yayınlama biçiminde olması. Genel olarak yayıncıların beklentisi bu. Aslına bakarsanız, eserin aslını korumak için gerekli olduğunu da düşünüyorum.
 
Nurcu cemaatlerin içinde gerçek Nurcu az
 
-Geçen haftalarda TRT’nin haber diline yönelik yazınız çok konuşuldu. TRT’nin paralel devlet iddiasını kesin bir dille sunarken, Ergenekon terör örgütünden ‘iddia edilen’ diye bahsettiğini yazdınız. Daha sonra da ‘paralel’ olmakla itham edildiniz.
 
Yeni Asya’da beş senedir yazıyorum. Bu süre içinde okuyucuyu ayırmam gerektiğini gördüm. Gazeteye abone olup düzenli okuyan okuyucu ne demek istediğimizi biliyor. Bu tepkiler genelde internet okuyucularından geliyor. Bunların da bir kısmı sizi, yazdıklarınızı ve gazeteyi bir yere konuşlandırıyor. Sonrasında ya övüyor ya da eleştiriyor. Ben beş senedir hükümeti eleştiren yazılar yazıyorum. Gazetecinin görevi makul bir şekilde eleştirmek olmalı. Ben amatörüm, mesleğim bu değil ama insanları uyarıyorum ve kendimce doğrularımı söylüyorum. ‘İnsanlar ne der?’ endişesinden uzağım. Ben kendimi biliyorum.
 
-Bugünlerde hükümeti eleştirenlerin ‘paralel’ ithamı ile karşılaşması adiyattan gibi…
Herkes siyasetle ilgilenmeli. Türkiye’de dindarlar dediğimiz kitle, eğer beş vakit namaz kılanları kasdediyorsak yüzde 15’i 20’yi ifade eder. Bu dindarların siyasette merkezi etki altına alarak yüzde 50’lik bir gücü arkalarına almaları bugünkü problemin ana kaynağıdır. Türkiye’de dindarlar siyasi merkezi, topuzla, güçle, yani bürokraside ve siyasette aktif aktör olarak ya da mevcuda rakip olarak değil, siyasetçiye de nasihat ederek etkilemeliydi.
 
OY VERMEYEN YÜZDE 50 DİNE Mİ YÖNELİYOR?
 
İktidardaki partiye oy vermiş olan kitlelerin dinle-diyanetle arasının gittikçe daha iyi olduğunu ve özgürlüklerinin geliştiğini varsayalım. Peki ya iktidardaki partiye oy vermemiş olan diğer yüzde 50’lik kitle ne durumda? Onların dinle arası acaba iyi mi, iyiye mi gidiyor yoksa kötüye mi? Bugünkü iktidarın din adına icraatları bu kötüye gidişe etki yapmıyor mu? Yapıyorsa bu hem din hem de dinî hamiyet duygusuna sahip herkes için ciddi sıkıntıdır.

Toplumsal genetiğimiz maalesef hâlâ padişahçı. Ben padişahçı değilim, her anlamda cumhuriyetçiyim. Cumhuriyet’in demokratik olmasından yanayım. Bir insanın hem cumhuriyetçi hem padişahçı olması mümkün değil. Padişahları zihinlerde bitiremedik. Bir padişahı çöpe attık, onun yerine bürokrattan oluşan binlerce padişahı yerine koyduk. Ceberut devlet anlayışını temsil ettiler. Biz o ceberut devlet anlayışını evirmeye, hizmetkâr devlete dönüştürmeye çalıştık, başaramadık. Çünkü her seferinde darbelerle, ihtilallerle engellendi, mesafe alamadık.  
 
AB SÜRECİNDEN VAZGEÇİLMEMESİ GEREKİR
 
Avrupa Birliği, vazgeçilmemesi gereken bir süreç. Bizi ıslah ediyor bu süreç. Bu birliğe girdiğimizde bizim onlardan iktisadi olarak alacağımızdan daha fazlasını Avrupa ve dünya bizden alacak. Biz AB’ ye bir şeyler almak için değil, aslında bir şey vermek için giriyor olmalıyız. Doğru dini, doğru İslamiyet’i göstermek için girmeliyiz. Bugün doğru İslamiyet demek demokrasiyle bir arada yaşayabilen İslamiyet demektir ve bunu gösterebilecek ilk ve tek ülke de Türkiye gibi görünüyor. İslamın Batı karşısındaki en önemli engeli İslam dünyasının içinde bulunduğu derbeder ve dağınık haldir. İslamın istibdada ve zulme müsait bir din olduğu şeklinde vahim ve yanlış bir algı uyandıran bu halden çıkarsa, AB süreci sayesinde ve bir model ülke olarak önce Türkiye çıkar, Avrupa Birliği’ne girmeyi hak ederek, hakiki hürriyetle İslamiyet’in bir arada olabileceğini gösterir ve böylece İslam’ın da önünü açar. Değişim bu sebeple gerekli ve ben ümitliyim.
 
KAYNAK: ZAMAN

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.