Cem Uzan: Savcı Zekeriya Öz tehdit etti, kaçtım

Sözcü gazetesi Saygı Öztürk'ün Cem Uzan röportajının devamını bugün yayınladı. Cem Uzan “2009’da Terörle Mücadele’den bir polis aradı ve savcı Zekeriya Öz’ün beni tanık olarak çağırdığını söyledi. Gittim, tehdit edilince kaçmaya karar verdim” dedi.

Hey gidi günler hey… Yıllar ne çabuk da gelip geçiyor. Bugün, Cem Uzan’ın Türkiye’den kaçışının yıldönümü. 20 Ağustos 2009’da Türkiye’den filmlere taş çıkartacak bir biçimde kaçmıştı. Cem Uzan’a “Nasıl kaçtınız?” diye sorduğumda gülüyor. Bu konuda konuşmak istemiyor. Uçakla mı, deniz yoluyla mı, karayoluyla mı ayrıldığını soruyorum, “Söyleyemem” karşılığını veriyor. Cem Uzan, 2003 yılından, 2009 yılına kadar adeta “Ev hapsinde”ydi. Kimseyle telefonda konuşmuyor, ev içinde “Ortam dinlemesine” karşı da tedbirli davranıyordu. Cem Uzan, servetine el konulmasına rağmen, Türkiye’den ayrılmayı hiç düşünmüyordu. Hukuki yönden mücadelesini sürdürdükçe başına yeni dertler açılıyordu.

BİR GECEDE HIRSIZ KİSVESİ GİYDİRİLDİ

Cem Uzan’a, ailesine darbe vurulmadan önceki durumlarını soruyorum. Heyecan içinde anlatıyor: “Geriye döndüğümüzde, 2000 yılına, yani 2003 olaylarının öncesine gittiğimizde Uzan Ailesi, Türkiye’nin en varlıklı, en büyük grubuna sahip, en milli şirketlerinin sahibi olan bir aile… O yıl, Uzan şirketlerinin 46’ncı kuruluş şenliklerini yapıyorduk. 46 senelik bir gruptan bahsediyoruz. 2003 yılının Mayıs-Haziran aylarına geldiğimizde 40 bin kişi şirketlerimizden her ay maaş alıyor. Yani, en azından aileleriyle birlikte 200 bin kişi Uzan Ailesi’nden ekmek yiyor demektir. Hayır işleri, hiç kimse duymadan yapılıyordu. Yardımların asla reklamı yapılmazdı. Onbinlerce kişiyi çalıştıran, yüz binlerce kişiye yardım yapan Uzan Ailesi’ne bir gecede ‘Hırsız, sahtekar, çulsuz, dolandırıcı’ kisvesi giydirildi.”

ABD VE CEMAAT İŞBİRLİĞİ YAPTI

“Bu nasıl oldu kim yaptı bunu?” sorusunu ise Uzan şöyle cevapladı: “Bunu yapanlar bugün çok net ortada. Bunu yapan, yaptırtan ABD şirketinin kullandığı sözde özel güvenlik şirketi çeteleri, bunların Türkiye’de kullandığı kimi kişilerdir. Fethullah Gülen’i de kullandılar. Fethullah Gülen’le ilgili bunu söylememin nedeni bugün gelinen noktadan dolayı değil. Fethullah Gülen aleyhine Star Gazetesi’nden haberler yayınlanıyordu. Amerikalılar’la Fethullah Gülen işbirliği içine girdiler. Kepez’e el konulması için hazırlığı yapanlar daFethullahçı’ydı (Uzan, burada bir bakan ve bazı üst düzey yetkililerin isimlerini sıralıyor.) Cemaat üzerinden, ailenin servetinin yarısı yok ediliyor. Bir yazar (isim veriyor) kendi köşesinde ‘Ben gittim Başbakan Erdoğan’a, Kepez Elektriğe el koymaları için dil döktüm’ diyor. Erdoğan, yeni Başbakan. O günlerde devleti yeni tanıyor. Ne olduğunu ne olmadığını bilmiyor. ‘El koyun’ dediler koydu. Sonra bütünüyle bankaya hücum başlatılıyor. Ondan sonra da TELSİM ve diğer tüm şirketlere el konuluyor. TMSF, cemaat tarafından dizayn edildiği için 40 bin kişinin çalıştığı şirketler, 9 ayda Fethullahçılar’ın kontrolü altına geçiriliyor. Aşağı yukarı 12 ila 13 milyar dolar, Uzan Ailesi’nden çalındı.”

BU KEZ DE TANIK OLARAK ÇAĞIRDILAR

O gün avukatlarıyla toplantı halindeydi (2009’da). Cem Uzan’ın cep telefonu çaldı. “Bilinmeyen” bir numara arıyordu. Cem Bey’in bu telefon numarasını sınırlı sayıda kişi biliyordu. Önce telefonu açmak istemedi. Bekledi. Telefon çalmaya devam ediyordu. Sonunda açtı, sinirli bir şekilde “Niçin bilinmeyen numaradan arıyorsunuz” diye çıkıştı. Karşısındaki kişi son derece sakindi. “Ben, Emniyet Müdürlüğü Terörle Mücadele Şubesi’nden polis memuru M.E’yim. 14 Şubat Salı günü öğleden sonra sayın C.Savcısı Zekeriya Öz, bir konuda tanık olarak ifadenize başvuracak. O saatte bulunmanız gerekiyor” dedi. Cem Uzan, “Tanık” olarak dinlenecekti. “Bir dakika bunları avukatıma söyleyin. Kendisine veriyorum” diyerek telefonu avukatı Şaylan Çığgın’a uzattı. Heyecanlanmıştı. Avukat, “Tamam, anlaşıldı. Tabii tabii o gün o saatte Cem Bey ile birlikte geleceğiz” dedi.

Cem Bey, ne olduğunu, niçin çağrıldığını öğrenmek istiyordu. Avukatı, “Cem Bey, o kadar heyecanlanacak bir şey değil. Siz sanık değilsiniz, tanıksınız” dedi. Uzan’ı yatıştırmaya çalışıyordu. Cem Bey, bardağındaki sudan içti. Biraz rahatlar gibi oldu. Zekeriya Öz’ün tanık olarak ifadesine başvurması bile korku yaratmaya yetiyordu. Savcı Zekeriya Öz, değişik konularda Cem Uzan’a sorular sordu. Sorgunun sonuna gelindiğinde, “Cem Bey, bakın sağlığınız yerinde, her şeyden önce özgürsünüz. Bu özgürlüğün kıymetini bilin” dedi. İşte, o an alarm zilleri çaldı… 5.5 yıllık “Ev hapsi”nin sonuna gelinmiş ve yeni bir dönemin hazırlığı başlamıştı.

Cem Uzan, İmar Bankası’nda olduğu belirtilen “Çifte kayıt”a da değiniyor ve anlatıyor:

“Çifte kayıt diye bir şey uydurdular. İmar Bankası’nda yok böyle bir şey. TMSF’ye soruyorum, madem vatandaşa 7.5 katrilyon lira ödediğini söylüyorsun ve benden bunu istiyorsun. O zaman bana şunun dökümünü ver ki kaç para ödedim. Ali oğlu Veli, Mehmet oğlu Hüseyin kime kaç para ödedim bana bir dökümünü ver. ‘Bankacılık sırrı’ dır deyip bunları bana vermediler. ‘Bankacılık sırrı’ ama parayı benden, benim evlatlarımdan istiyor. Hesabı vermiyorlar, çünkü cemaate aktarılan 3 milyar dolar söz konusu.”

BAVULLA PARALAR GELİYOR

Tabii bunlar Cem Uzan’ın iddiaları. Doğru olup olmadığını biz bilemiyoruz….

Cem Uzan, TMSF’nin eski yöneticilerinin isimlerini veriyor; “Bavulla paralar geliyor. Dediğim isim her gün saat 17.00’de, diğer yöneticinin yanına iniyor. Birbirlerine söyleyeceklerini, kime ne kadar para gönderileceğini kağıda yazıyorlar. Şirketlere yapılan açıktan satışlar oluyor.”

“Peki, devlet yetkilileriyle hiç temas kurmuyor musunuz?” diye soruyorum, o şu karşılığı veriyor: “Bazılarını belgeledim ve devletin hangi yetkilileri benimle temas kurarsa onlara vereceğim. Şimdi ne yapıyorlar? El koydukları 228 şirketimizi kapatıyorlar. Defterleri imha ediyorlar. Niçin defter imha edilir? Bazı şeyler ortaya çıkmasın diye.”

ŞİRKETLERİNE EL KONULDUĞUNU ÖFKE İLE ANLATIYOR!

Uzan, şirketlerine el konulduğunu öfkeyle anlatıyor: “Almanlar, TELSİM’i 9 milyar dolara alabilmek için yazılı teklif verdiler. Satmadım. Ama, benim şirketimi TMSF, 4.5 milyar dolara davul-zurnayla sattı. El konulduğu TELSİM’den 2 yılda 2 milyar dolar, çimento ve diğer şirketlerden 1 milyar dolar çaldılar. ‘Çimento’ denilip geçiliyor ama Türkiye’nin çimentosunun yüzde 20’sini bu aile üretiyordu. Edirne’den Diyarbakır’a, Van’a, Kars’a, Samsun’a kadar nereye diyorsanız bu ailenin yatırımı vardı.”
2004 yılının Şubat ayı itibariyle her şeyini kaybetmişti. Artık Cem Uzan için “ev hapsi” dönemi başlamıştı. Telefonla konuşmuyor, elektronik posta iletisi gönderemiyor, yakın dostları hariç kimseyle görüşmüyordu. Evinin dışı polis kaynıyordu. Kaçmak istese bile buna imkan olmadığının farkındaydı. Ancak etrafındaki çemberin giderek daralmakta olduğunu da fark ediyordu. İçinde bulunduğu duruma şöyle isyan ediyordu:“Bir yerde çalışmam mümkün değil. Bir iş yapmam mümkün değil. Sokakta köfte satıp çocuklarıma bakma hakkına bile sahip değilim. Hep kaçak, saklı-gizli olmak zorundasın. Çocuğuna bakabilmek için bin lira gelir elde etme hakkın yok. Sıfırsın. Ne oluyorsun? Bitiyor, tamamen toplumun dışına, kanunsuzluğa itiliyorsun. Ne için evladıma bakabilmem için. Buna 5.5 yıl ancak dayanabildim.”



Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.