Bir Ülkücü Fidel'i Sevebilir mi? / A. Kağan Dalkılıç
 Fidel Castro öldü ne diyelim, büyük adamdı, onu devrimci duygularımla selamlayamayacağım, ama bir ülkücü ona nasıl bakmalı ya da hangi duyguları hissetmekte özgürdür, buna değineceğim…

Bir arkadaşımın tabiriyle; 
"Kendi ceddini davasını Fidel kadar sevmez" diyen militarist ve otoriter taassup kitlesi saldıracak bana biliyorum, daha önce Tarık Akan yazımda yaşadım; ancak bu prangaları kıramazsam rahat edemem,o sebeple ısrarla yazacağım...

Evet, insanları benden diyerek yüceltmeyi sefillik; ötekinden diye aşağılamayı da aynı sefilliğin dibi olarak görüyorum...

İnsanları önce idealist ahlakına göre şahsiyetiyle seviyor, ikincil planda ideolojisine ve fikirlerine bakıyorum.

Birincisi, ahlak yoksa; ikinciye ideolojiye hiç bakmıyorum…

İkincisi ideolojik uygunluk var ama birincisi yani idealist ahlakı yoksa tiksiniyorum... 

İdealist ahlakı var ama ideolojik uygunluğum yoksa yalnızca seviyorum…

Her ikisi de varsa zaten yol arkadaşı olarak not defterime ekliyorum.

Çünkü yol yürümek ve bir mefkure mücadelesi ancak idealist ahlak ve ideolojik uygunlukla mümkündür…

Oysa sevmek öyle mi ?

Siz bir insanı severken mensubiyetine mi bakıyorsunuz, yoksa insanlığına mı ?

Ben insanlığına bakıyorum, insan olabilen varlık hangi ideolojiye girerse girsin insanlık adına gelişim ve mutluluk için mücadele eder , ben buna inanıyorum.

Mesela dayınız,teyzeniz,amcanız sizden farklı düşünüyorsa onları sevmiyor musunuz? 
Pekala, Fidel Castro söz konusu olunca neden seviyorum yahut insan gibi insandı diyemiyouz, devrim yaptığı için mi, dünyada Amerikan fetişizmini kırdığı için mi? 


Fidel sosyalist inançsız da , Trump ya da Obama liberal olunca inançlı mı ?

Hangisi Müslümanlar adına ve dahi insanlık adına bize daha az zarar verdi hiç düşündünüz mü ?

Mesela Fidel Küba’sı Ortadoğu’ya hiç bulaştı mı, petrol için başka başka coğrafyalara daldı mı ? 

Ne yaptı?  

Ürettiğini tüketen ve kendi yağıyla kavrulabilen bir Küba yarattı, Avrupa ve A.B.D ile ticaret yapmadı, yani küreselleşme ve Pazar ekonomisiyle yoksulluğa ve zalimliğe çanak tutmadı… Bu yüzden kötü bir insan diyebilir miyiz, sevmiyorsak yine sevmeyelim ama adam gibi adamdı, mücadeleci ve idealist ahlaka sahipti bilelim…

Zımni Amerikancılık yapan bir Türk milliyetçisi olamaz, zımni komunistlik oynayan da olamaz. Ancak her iki sistemden de zalimliğe karşı olanı seven takdir eden bir ülkücü gayet tabi olabilir…

Hemen karşı çıkmayın o şöyle düşünüyordu, böyle inanıyordu, gibi lafları çok dinledim artık bıktım, hem sevmenin kuralı mı olur, oturmuş burada insan nasıl sevilir anlatmaya çalışıyorum, bu bile bize utanç olarak yetmez mi ?

Merak edenler varsa söyleyeyim; Fidel Castro'yu seviyorum. Hatta idealist ahlakı olmayan,menfaatçi şahsiyeti bozuk onlarca Ülkücü veya İslamcı’yı sevmediğim kadar seviyorum…
Ama yol arkadaşı olarak görmüyorum; yol arkadaşlığı iki unsurun birleşiminden doğuyor. İdealist ahlak ve ideolojik uygunluk…

Bir ülkücü bir devrimciyi sevebilir mi ? 

Bu kadar absürt prangalarımız, duvarlarımız var biliyorum, bu seksen öncesinin travması ve tepkiselliği bunu da anlıyorum. Ancak yeni nesil siz bari yapmayın…

Bir ülkücü bir devrimciyi gayet tabi insan olarak sevebilir, arkadaş da olabilir ,ancak mefkuresi için yol yürüyemez yol arkadaşı olamaz…

Ahmet Kağan Dalkılıç

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
İbrahim Birben 6 gün önce

son paragrafa kadar katiliyorum düşünceleri̇ni̇ze.son paragraf ondan önce yazdiklarinizin tümünü reddedi̇yor...düzgün adamlarin tek bi̇r çi̇zgi̇si̇ vardir. eğer bu çi̇zgi̇de bi̇rleşmez i̇seler düz yolda gi̇tmi̇yorlar anlami öne çikaar.